Σελίδα 1 από 1

Υπερκαταναλωση

Δημοσιεύτηκε: 06 Οκτ 2011, 14:54
από gly
Δεν ξέρω αν το βάζω στη σωστή κατηγορία το θέμα, αλλά δεν έχει τόση σημασία.

Κοιτώ τις αγγελίες τις τελευταίες μέρες και κάνω κάποιες σκέψεις, και αυτές θα ήθελα να σημειώσω.

Προσέξτε πόσα αντικείμενα χαρίζουμε (βάζω και τον εαυτό μου μέσα) τα οποία δεν είναι πρώτης ανάγκης. Αντικείμενα που βρέθηκαν στο σπίτι μας και τελικά δεν φάνηκαν χρήσιμα. Αντικείμενα που μπορεί να μην χρησιμοποιήθηκαν καθόλου. Μπορεί να είναι και δώρα, που μας τα έφεραν αλλά φάνηκαν ...άχρηστα. :z

Σκέπτομαι πόσο εύκολα αγοράζουμε (αγοράζαμε; μήπως να βάλω παρελθοντικό χρόνο;;;) πράγματα, χωρίς δεύτερη σκέψη ίσως. Πόσα χρήματα ξοδεύουμε (ξοδεύαμε, ξοδέψαμε) για πράγματα που τελικά ήταν ...άχρηστα. :< Διακοσμητικά, βιβλία, ρούχα, παιχνίδια. :-

Όχι δεν είναι ακριβώς άχρηστα, αλλά το πόσο πραγματικά χρήσιμα είναι αποδεικνύεται μέσα στο ΧΑΡΙΣΕΤΟ. Μια χαρά βολευόμαστε με ρούχα ή παιχνίδια από δεύτερο χέρι, μια χαρά βολευόμαστε με το ανταλλακτικό που προκύπτει από τη συσκευή κάποιου άλλου, και μια χαρά μπορούμε να βολευτούμε με τα βιβλία που δανειστήκαμε από τους φίλους. ;)

Τα γράφω απλά για προβληματισμό. Σε συνδυασμό με την οικονομική δυσκολία που περνάει κάθε οικογένεια, σκεφτείτε τι πόσο ίσως να είχαμε αξιοποιήσει κάπως αλλιώς, αν τα προηγούμενα χρόνια ήμασταν πιο προσεκτικοί στις αγορές μας. Λέω "τον προηγούμενο καιρό" σε μια προσπάθεια να βεβαιωθώ ότι αρχίζουμε σιγά-σιγά να αλλάζουμε συνήθειες.

Πάντως, αν καταφέρουμε ο καθένας να αλλάξουμε λίγο τις καταναλωτικές μας συνήθειες, ακόμη και τα θέλω μας, προς το καλύτερο, και αν καταφέρουμε λιγάκι να το δείξουμε και στα παιδία μας αυτό, ίσως, λέω ίσως, η κρίση που ζούμε να έχει (λέω ΙΣΩΣ) κάποιο καλό αποτέλεσμα. Έτσι, για να παρηγοριόμαστε και λίγο ;)

Re: Υπερκαταναλωση

Δημοσιεύτηκε: 06 Οκτ 2011, 15:25
από hega
Μια αγορα ή σπατάλη μπορει να γινει με σκοπο την ψυχολογικη ευχαριστηση σαν ανταμοιβη στο χρονο δουλειας που ειχε καποιος. Συν όταν δούλευεις και από αυτα που βγαζεις μπορεις και κρατας στην ακρή το να σπαταλησεις και κάποια ουτε καν που του δινεις σημασια, μιας και πιστευεις πως παντα ετσι θα ειναι....αλλα τα μετεπειτα ερχονται τα γεγονοντα και σε διαψευδουν.... και αυτα που καποτε τα βλεπαμε ομορφα και τα θελαμε τωρα που δεν εχουμε καποια αλλα πιο βασικα μας φαινονται πλεον ανουσια...
Αλλαξαμε σιγουρα συνηθειες αλλα οχι απο επιλογη αλλα επειδη μας αναγκασαν και αυτο ειναι το χειροτερο...
Συν δεν νομιζω πως οι καταναλωτικιες μας συνηθειες και τα θελω μας επαιξαν ρολο στην ανεργια που δημιουργησε το προβλημα της κρισης αντιθετα τετοια καταναλωση επρεπε να ανοιγει θεσεις εργασιας...
Επομενως ναι μεν καλο ειναι οι νεες γενιες να μαθουν να εχουν ορια στην καταναλωση αλλα δεν νομιζω με 80000 (αν δεν ειναι και περισσοτερες) οικογενειες ανεργων να υπαρχει καποιο καλο αποτελεσμα της κρισης απενταντι στα παιδια αυτων τον οικογενειων που ουτε καν μαθαινουν την καταναλωση... μιας και οταν ουτε τα βασικα δεν εχουν για ποια καταναλωση να μιλαμε...

Re: Υπερκαταναλωση

Δημοσιεύτηκε: 06 Οκτ 2011, 15:28
από purple
αυτο που περιγραφεις ειναι δυστυχως πραγματικοτητα..χαιρομαι παντως που το αναφερεις γιατι ολοι μας λιγο πολυ εχουμε κανει τελευταια αυτες τις σκεψεις.. :z

Re: Υπερκαταναλωση

Δημοσιεύτηκε: 06 Οκτ 2011, 15:42
από irene_labros
δεν ξερω αν η κριση θα μας κανει καλο ή οχι αλλα εγω το να ζω με πραγματα απο δευτερο χερι δεν ηταν ποτε κατι το καινουργιο για ολη μου την οικογενεια.καταγομαι απο μια πολυτεκνη οικογενεια.φορουσα παντα τα ρουχα τον μεγαλυτερων και ποτε γυναικεια κ μονο αντρικα.η μαμα μου δεν ειχε να μου παρει ποτε τπτ γτ η διατροφη και η παιδαγωγικη εκπαιδευση παντα εμπαιναν πρωτα.αγορασα φουστανι σαν κοπελα οταν αρχισα να δουλευω στα 18 και επειδη δεν ειχα ξαναφορεσει κατι τοσο καλο παρα ελαχιστες φορες στην ζωη μου(μετριμενες στα δαχτυλα)εκανα μια βδομαδα να το βγαλω απο πανω μου.για μενα η οικονομικη κριση δεν ηταν ποτε προβλημα,οπως ζουσα παντα ετσι ζω και τωρα.η ανακυκλωση,η οικονομια και το δεν ξοδευω ασκοπα πραγματα(καθε ειδους ή δεν τα πεταω τοσο ευκολα,δεν το εκανα ποτε)παντα χαριζαμε σε οικογενειες που ειχανε αναγκη παραπανω απο μας γτ ξεραμε πως ηταν να μην εχουμε.αυτο που μας ενοιαζε παντα ειναι να υπαρχει φαγητο στο τραπεζι, ενωμενη οικογενεια και ολα θα παν καλα.παιδια εζησα κ ζω ετσι 22 χρονια και δεν επαθα τπτ και ειμαι πιο ευτυχισμενη απο αλλους ανθρωπους που τα ειχαν ολα.την οικονομια και την σκληροτητα (του δεν εχω να αγορασω ρουχα,παπουτσια κτλ)μην την φοβαστε.να φοβηθουμε οταν δεν θα υπαρχει φαγητο στο πιατο και να μην εναντιωθουμε ο ενας απεναντι απο τον αλλο για το ποιος εχει πιο πολλα ή λιγοτερα,τα υλικα αγαθα γινονται.η αγαπη και η οικογενεια ομως δεν γινονται καθε μερα και αν χαθουν μετα το μετανιωνουμαι αλλα ειναι πολυ αργα.προσοχη πολυ η οικονομικη κριση δεν θα μας στερισει μονο πραγματα αλλα φιλους,οικογενεια και συντροφους εαν την αφησουμε να το κανει

Re: Υπερκαταναλωση

Δημοσιεύτηκε: 06 Οκτ 2011, 15:48
από annapsonio
hega έγραψε:Μια αγορα ή σπατάλη μπορει να γινει με σκοπο την ψυχολογικη ευχαριστηση σαν ανταμοιβη στο χρονο δουλειας που ειχε καποιος. Συν όταν δούλευεις και από αυτα που βγαζεις μπορεις και κρατας στην ακρή το να σπαταλησεις και κάποια ουτε καν που του δινεις σημασια...
Αυτό (καταναλώστε, κάνει καλό!) είναι το μοντέλο που μας έχει περάσει η σύγχρονη οοικονομική θεωρία και είναι εντελώς λανθασμένο. Και η άποψη αυτή "σαν ανταμοιβη στο χρονο δουλειας που ειχε καποιος" είναι αυτό που κάθε αμερικανική διαφήμιση τα τελευταία χρόνια προσπαθεί να επιτύχει. Να πείσει, δηλαδή, ότι έχεις κουραστεί κι αξίζεις να ανταμειφθείς με το εκάστοτε διαδημιζόμενο προϊόν: "ΧΧΧΧ, γιατί το αξίζω", όπως λέει και γνωστή εταιρία για βαφές μαλλιών!

Όσο βλέπουμε την κατανάλωση ως κάτι όχι μόνο καλό αλλά κι απαραίτητο, είμαστε καταδικασμένοι. Όσο αφήνουμε να μας δημιουργούν ανάγκες από το πουθενά τις οποίες εν συνεχεία καλύπτουμε με προϊόντα που σε 1 χρόνο θέλουν ανανέωση, δεν πρόκειται να προκόψουμε ποτέ! Θα είμαστε σκλάβοι της διαφήμισης...

Δική μου άποψη...

Κι από την άλλη, έχουμε καταντήσει να δουλεύουμε πολύ ΓΙΑ ΝΑ μπορούμε να καταναλώνουμε! Κι έτσι χάνουμε την ποιότητα ζωής. Γιατί ποιότητα ζωής είναι να βλέπεις την οικογένειά σου, να μπορείς να ζεις μαζί τους, κι όχι να δουλεύεις για να αγοράζεις το τάδε ακριβό παντελόνι και την τάδε επώνυμη γόβα.. Ο καθένας μπορεί να κρίνει τι είναι σημαντικό στη ζωή του και σε τι αξίζει να δίνει σημασία.

Re: Υπερκαταναλωση

Δημοσιεύτηκε: 06 Οκτ 2011, 15:59
από hega
εγω το να κανει μια απαταλη καποιος που εργαζονταν σκληρα δεν αναφερομουν να την εκανε σε ενα διαφημιζομενο προιον αλλα σε κατι που κανει το ιδιο χαρουμενο μιας και οταν καποιος δουλευε ολη μερα δεν νομιζω πως ειχε χρονο για διαφημισεις. ΜΙα σπαταλη μπορει να ειναι και ενα δειπνο εξω με την-τον συντροφο οχι απαραιτητα καποιο προιον.

Ποιοτητα ζωης ειναι να εχεις να ταισεις την οικογενεια σου οσο δυσκολο και αν ειναι αυτο σημερα... γιατι αν δεν την ταισεις για ποσο θα τη βλεπεις? :mm:

Re: Υπερκαταναλωση

Δημοσιεύτηκε: 06 Οκτ 2011, 16:20
από annapsonio
gly έγραψε:Πόσα χρήματα ξοδεύουμε (ξοδεύαμε, ξοδέψαμε) για πράγματα που τελικά ήταν ...άχρηστα. :< Διακοσμητικά, βιβλία, ρούχα, παιχνίδια. :-
Το μόνο από όσα είπες με το οποίο διαφωνώ είναι τα βιβλία. Τα βιβλία είναι μέσο μόρφωσης κι εκπαίδευσης και κατά τη γνώμη μου δεν ανήκουν ανάμεσα σε όσα αναφέρεις. Και το χειρότερο βιβλίο να διαβάσεις, κάτι θα αποκομίσεις..

hega κι συμφωνώ μαζί σου στο πρώτο. Απλώς οι περισσότεροι λένε "Δούλεψα σκληρά, αξίζω ένα παλτό των 200 ευρώ". Με εκείνα τα 200 ευρώ μπορείς να κάνεις δεκάδες άλλα πράγματα με την οικογένειά σου ή με φίλους...

Αλλά για την ποιότητα ζωής που λες, εγώ δεν αναφέρομαι σε ανθρώπους που το μόνο που κάνουν είναι να δουλεύουν και να κοιμούνται γιατί αλλιώς δε θα έχουν να φάνε ούτε αυτοί ούτε οι οικογένειές τους. Αναφέρομαι σε ανθρώπους που ζουν κι εργάζονται για να καταναλώνουν. Σε άτομα που αντί να βολευτούν με 2000 το μήνα και να ζουν με την οικογένειά τους, προτιμούν να δουλεύουν πολύ περισσότερο για να παίρνουν 3000 το μήνα και να μπορούν να φοράνε Burberry πουκάμισο, αντί για Tselios...

Μιλάω για αυτούς που ζουν με άνεση κ πολυτέλεια. Γιατί και οι κατώτεροι (οικονομικά) εκείνους αντιγράφουν!

Re: Υπερκαταναλωση

Δημοσιεύτηκε: 06 Οκτ 2011, 17:49
από gly
Αναφερομαι σε οσα αγοραζουμε χωρις να τα εχουμε πραγματικα αναγκη, ψυχολογικη ή υλικη. Αλλο καταναλωση, αλλο υπερκαταναλωση. Οταν παω εκδρομη και γυριζω με 15 σουβενιρ, αυτο ειναι υπερ-καταναλωση. Ετσι νομιζω, οταν μετα απο καποιο χρον. διαστημα θεωρω οτι δεν τα θελω πια (τελειωσε η ικανοποιηση να τα βλεπω;) και τα δινω ή τα πεταω (για τους προ-χαρισετο καιρους :D ). Δεν λεω να μην πας εκδρομη, ουτε να μην ψωνισεις.

Η shopping therapy (σκεφτειτε ομως, γιατι την εχουμε αναγκη;;;) γινεται και με φθηνα πραγματα καθως και με αποκτησεις τυπου "χαρισετο"... ;) Ειναι ομως θεραπεια; ή γινετια φαυλος κυκλος; μετα παμε σε ψυχολογικο θεμα. Εγω ηθελα να θιξω απλα οτι εχουμε(ειχαμε) μαθει να θελουμε να ΕΧΟΥΜΕ πολλα, ισως πιο πολλα απο οσα χρειαζονται για να ΕΙΜΑΣΤΕ καλα, οπως κ αν το δεις το "καλα".

Και σιγουρα μια κατασταση οπως αυτη που ζουμε τωρα τι καλο να πεις οτι εχει;;; Απλα βρε παιδια, σα να ξυπνησαμε απο το ληθαργο μας. Ας το παραδεχτουμε: εχουμε λιγοτερα, μπορουμε να αποκτησουμε λιγοτερα (υλικα παντα) αλλα θυμηθηκαμε οτι οι ανθρωποι και οι σχεσεις ειναι η καλυτερη επενδυση. ΚΑι τουλαχιστο ας μην χασουμε αυτους... Στους καιρους της δυσκολιας ειναι ευκαιρια για φιλοσοφια...

Re: Υπερκαταναλωση

Δημοσιεύτηκε: 06 Οκτ 2011, 18:43
από annapsonio
gly έγραψε:Ας το παραδεχτουμε: εχουμε λιγοτερα, μπορουμε να αποκτησουμε λιγοτερα (υλικα παντα) αλλα θυμηθηκαμε οτι οι ανθρωποι και οι σχεσεις ειναι η καλυτερη επενδυση.
Συμφωνώ απόλυτα! Από τα λίγα καλά που έχει η τωρινή κατάσταση είναι ότι έχουμε μάθει πάλι τι είναι να μαζευόμαστε στο σπίτι παρέες. Τι είναι να πηγαίνουμε επίσκεψη σε φίλους! Κι αυτό μόνο καλό μπορεί να είναι.